Elfur Logadóttir

Ég staldra afar oft við hugtakið lýðræði þessa dagana. Við tölum mikið um það og krefjumst þess að búa í lýðræðisþjóðfélagi, en engu að síður högum við okkur ekki í samræmi við umræðurnar eða kröfurnar.

Haustið 2008 féll yfir okkur 18 ára tímabil dulbúins einræðis, eða líklegast frekar fáræðis, þar sem örfáir einstaklingar stjórnuðu með harðri hendi eins og síðastliðnir 18 mánuðir hafa sýnt okkur. Hlýðni og flokkshollusta voru bestu eiginleikarnir sem einstaklingur hafði og það fleytti honum í gegnum flokkakerfið og upp til metorða, eða öruggra forstjórasæta hjá ríkinu.

Hegðunin sem ég vísa til að ofan er því miður ekkert nýmæli. Báðir afar mínir, móðurafi og föðurafi, gengu í gegnum þá reynslu að fá ekki vinnu vegna pólitískra skoðanna sinna, pólitíski refsivöndurinn virðist samgróinn samfélagsvitund okkar í heila öld að lágmarki. Ég var alin upp til þess að berjast gegn slíkum aðstæðum, til þess að andmæla slíkri valdbeitingu hvenær sem ég sæi hana. Það var líklegast þess vegna sem ég var ein af þeim skrítnu, mér líkaði hvorki við Davíð Oddsson sem mér fannst hrokafullur og refsigjarn frá því ég man eftir mér, né Bónusfeðgarnir, sem mér fundust "anga" af tvískinnungi frá fyrstu verslun. Ég gekk gegn strauminum: Ég kaus aldrei Sjálfstæðisflokkinn og ég verslaði aldrei í Bónus.

Ég studdi Samfylkinguna frá fyrsta degi af því ég taldi að þar færi flokkur sem ætlaði að vera andstæða Sjálfstæðisflokksins með sína flokkshollustu og geldingu lýðræðislegrar umræðu. Samfylkingin hefur ekki alltaf staðið undir þeim væntingum sem ég hef haft til hennar sem flokks, eins og þeir sem viðstaddir voru frægan flokksstjórnarfund í Garðabæ í nóvember 2008 muna, en ég er engu að síður þakklát fyrir tilvist hennar. Það var í kjölfar fundarins í Garðabæ í nóvember 2008 sem ég ákvað með sjálfri mér að taka þátt í því að breyta Samfylkingunni innan frá, fremur en að yfirgefa flokkinn vegna stefnunnar sem hann hafði tekið.

Hingað er ég sem sagt komin. Frambjóðandi í 4. sæti á lista Samfylkingairnnar í Kópavogi fyrir komandi sveitastjórnarkosningar með það að markmiði að stuðla að raunverulegum lýðræðisumbótum í sveitarfélagi sem, líkt og mörg önnur sveitarfélög sem lotið hafa stjórn Sjálfstæðisflokksins, þarfnast mjög slíkra umbóta.

Ég bauð mig fram í forvali Samfylkingarinnar í Kópavogi til að sýna fram á að lýðræðislegir stjórnunarhættir - þar sem hlustað er á alla raddir sem aðild eiga að máli, og þar sem gagnsæi og heiðarleiki eru í heiðri höfð - væru vísir á betra mannlíf en leyndarhættir og valdníðsla hafa í för með sér.

Fyrir það stend ég. Fyrir það mun ég standa í bæjarstjórn Kópavogs að loknum sveitastjórnarkosningum.